برای  نمونه  برداری  از نوعی موش کیسه دهان  روز چهار شنبه   هفته پیش به سوی منطقه  آق دربند   صالح آباد حرکت کردیم.  در جاده مشهد سرخس  از مسیر    بغبغو   به طرف آق دربند پیچیدیم.   با دیدن تابلوی روستای بغبغو یاد  مطالعات پروفسور فرانسوای فرانسوی  و دکتر آریایی افتادم که  در مورد انسان های عصر دیرینه سنگی ساکن در حاشیه   کشف رود  مطالعه  کرده اند.  جاده بغبغو به آق دربند  جاده ای خاکی  است که هر چه به جلومی رفتیم در حاشیه  کشف رود باریکتر می شد. یک طرف جاده را رشته کوه سهمگین   قلعه گبری محصور کرده  بود، گویی دیواره ای  سنگی  تا قلب آسمان کشیده می شد.  طرف دیگر را پرتگاه لبه کشف رود تشکیل می داد.  این رود  باستانی   از سمت قره قیطان به سوی شوریجه و  پسکمر  و پل خاتون پیش می رود .   گاهی عرض جاده به اندازه ای باریک می شد که فقط یک ماشین می توانست عبور کند.   از دل  کشف رود صدای قورباغه ها  شنیده می شود.  گویی این قورباغه ها  آوای کشف رود سر میدهند  و به یاد کشف های این رود که زمانی  بس دیرین  در این منطقه  می زیسته اند ترانه می خواندند.  کشف  به معنای لاک پشت   نامی بوده که  شاید پارتیان  به این رود داده باشند.  ظاهرا همهمه ای به پا بوده ، زمانی که رود خروشان کشف رود  انسان های اولیه این دیار بهشت گون  را در خود می پرورانیده  است.  افتادن ماشین در دست اندازه مرا به  هوش آورد و به حای اول برگردانید و در آخرین ویراژ به  محلی که  آق دربند نامیده می شود  رسیدیم.    منطقه ای کوهستانی و زیبا  با درختان پسته  وحشی  که از دل سنگهای آهکی تاقله کوه روییده اند. این جا محل زندگی موش کیسه دهان دم دراز  است. جونده ای که   حضور آن در فلات ایران  یادآور تاریخی بسیار  با قدمت از  فرگشت  را  به یاد می آورد  وما   تنگ غروب هنگامی که خورشید از  سمت غرب آق دربند در حال خداحافظی بود با کوله باری از امید به  مشهد بازشگتیم

جمشید درویش